Wat je aandacht geeft, groeit. Dat is een Universele wet. Grappig dat je dat altijd eventjes vergeet als je je zorgen maakt. De enige die je daar verantwoordelijk voor kunt stellen, ben jij zelf. Niet de externe factoren in de wereld. Jij bepaalt namelijk waar je aandacht aan geeft. Ligt jouw focus vooral op het negatieve wat er je voorgeschoteld wordt of maak je heel bewust andere keuzes? Niets is namelijk wat het lijkt.

Het is belangrijk om bewust te zijn waar je aandacht aan geeft. Als je in een negatieve spiraal zit, dan is het lastig om het zelf te zien. Maar grote kans dat je continu aandacht aan iets geeft. Wat je aandacht geeft, groeit. Dat klopt dus als een bus. Jouw gedachten creëren namelijk de realiteit. Dat werkt twee kanten op: de negatieve en positieve. Zie jezelf als een soort magneet. Dat wat jij uitzendt, krijg je terug. Maar stem eens af op een andere frequentie. Niet op Radio Klaag FM, maar iets gezelligers. Ook als je niet in manifesteren gelooft, manifesteer je onbewust. Mochten er heftige dingen in je leven gebeuren, dan is dat overigens niet jouw schuld. Gebeurtenissen die in jouw zielsplan staan, gebeuren toch wel. Toch valt er extreem veel uit te halen met de keuze waar je aandacht en dus energie aan geeft. Energiemanagement is key.

Overigens is bewust kiezen waar je wel of geen aandacht aan geeft, niet hetzelfde als emoties onderdrukken of de welbekende struisvogelpolitiek. Als er iets ettert voor je voeten waar je naar mag kijken, misschien toch maar doen, hè? Je kunt een paar keer over iets heen stappen omdat het jou niet uitkomt, maar zo werkt het niet oneindig lang. We zitten namelijk allemaal in een evolutionaire sprong. Als jij er voor getekend hebt om een beetje meer naar je intuïtie te gaan, dan is het tijd om open te staan voor transformatie, om te werken aan jezelf en je perspectief op de wereld ietsje pietsje breder te maken.

Vastgeplakt aan mijn laptop

Even een stapje mee terug in de tijd. In 2015 werkte ik, Anneke Vogels, nogal veel. Ik stond verder weg van mezelf dan ooit. Mijn handen zaten vastgeplakt aan mijn laptops (meervoud) en ik stond altijd aan. Alhoewel… dat is maar net hoe je het ziet. Eigenlijk stond ik qua gevoel vooral heel erg uit. Voor mijn werk stond ik wel altijd aan, in een constante alertheid, 24/7. Ik dacht dat ik er met veel vakanties wel zou komen qua ontspanning. Knetterhard werken en dan chillen in het buitenland. Ja, mevrouw Vogels: ‘wat denkt u zelf?’ Deze methode bleek voor geen ene meter te werken.

Balans? Waar dan?

Dat toffe ‘work hard, play hard’ principe ging een tijdje goed. Maar daarna werd ik steevast ziek op vakantie. Vaak kreeg ik oorontsteking, twee keer al in het vliegtuig. Enig idee hoe dat voelt? Wie niet luisteren wil, moet maar voelen. Het werd: ‘work hard, cry hard.’ Zo gingen we naar Ibiza na een periode extreem hard werken. Ibiza met haar magische krachten zou alles oplossen. Op het vliegveld kocht ik een Buddha-Leven-in-Balans boekje. Ik sloeg het boek willekeurig open en zag het staan: ‘Dat wat je aandacht geeft, groeit.’ Het kwartje viel direct. Ik kon alleen maar denken: ‘Kak, ik zeg dus de hele dag dat ik het druk heb. Denk dat ik tijd tekort heb. Het wordt dus inderdaad alleen maar drukker en ik voel die druk toenemen.’ Verder had ik niet genoeg rust om het boek te lezen, maar er werd me al na een paar bladzijden duidelijk dat ik verre van in balans was.

Hoe fijn Ibiza of welk eiland dan ook is, als jij niet in balans bent, dan is dat niet te compenseren met een paar dagen strand. Je zult mij niet snel meer horen zeggen dat ik het druk heb. Er zijn mensen die vragen: ‘Hoe is het, druk?’ Alsof dat een zeer goed iets is, druk zijn. Godzijdank hoef ik, ondanks mijn gezin, eigen bedrijf, groeiproces, website en het schrijven van een boek met Wiljo Dirkx, niet te zeggen dat ik het druk heb. Hoe ik dat inmiddels doe? Eigenlijk geen idee. Maar ik heb voor mijn gevoel alsnog zeeën van tijd om te wandelen, sporten, mediteren, lezen, chillen, kokerellen en naar de vogels te kijken in de tuin. Als ik het kan, dan kan jij het zeker. Do more by doing less.

Vakantie: ontspanning of ontsnapping

Op vakantie gaan vind ik, net zoals heel veel mensen, heerlijk. Maar ik ben er anders naar gaan kijken. Ik wil niet ‘toewerken naar’ een vakantie of ‘er heel erg aan toe zijn’. Ik wil niet hunkeren naar iets in de toekomst. Je hebt namelijk alleen het nu. Het kan anders. Zorg dat je dagelijkse leven zo relaxed is, dat vakantie niet iets is wat je nodig hebt om in balans te komen. Zie het als een extraatje, niet als hét middel voor ontspanning of als ontsnapping van de werkelijkheid. Dat maakt je minder kwetsbaar. In de Nieuwe Balans Energie wordt de rekening namelijk steeds hoger als jij op je tenen blijft lopen en roofbouw pleegt op je eigen energie. Daarbij hoeven we niet uit te leggen hoe onzeker het fenomeen vakanties is geworden sinds 2020. Want als het niet doorgaat, heb jij dan nog ergens tandjes over om bij te zetten voor de rest van het jaar? Of wordt het tijd voor structurele andere keuzes in je leven?

Dat brengt me bij een pijnlijk grappige post van acteur Jim Carrey: ‘It’s really sad that so much of our society says: ‘Thank god it’s friday’. Thank god 5 out of the 7 days of my life is over. Now I’m gonna spend 2 of those 7 days drunk, so I don’t have to think about the upcoming 5/7th of my week.’ Er zijn natuurlijk genoeg mensen die niet zo leven of denken, maar ook nog extreem veel wel. Wat zijn we toch ver van onszelf verwijderd geraakt. Het goede nieuws is, dat als je een beetje zoekt, je jezelf weer vindt. Je was er namelijk al die tijd gewoon. Je bent nooit weg geweest, maar misschien zat je verstopt onder een hoop complexe laagjes, trauma’s, programmeringen, knellende relaties, verwachtingen en andere belemmerende patronen. Dus geef vooral positieve aandacht aan jezelf en groei lekker door.

‘Wat je aandacht geeft, groeit.’

Een mooie quote om op te hangen boven de toiletpot. Vind je het niks? Leg ‘m dan in de toiletpot en doe je ding.