Onlangs vroeg iemand mij: ‘Wat is jouw purpose?’ Een mooie vraag. Ik heb eigenlijk oneindig veel ideeën over wat die purpose ongeveer is. En tegelijkertijd heb ik er slechts eentje: gewoon mens zijn. Maar het heeft me tóch aan het denken gezet, die purpose vraag.

Purpose, zielsmissie of wat dan ook

Tegenwoordig zijn er veel mensen bezig met de zoektocht naar hun zielsmissie, blauwdruk, purpose, zin van het bestaan of ikigai. Niet zo vreemd gezien de complexe tijd waar we in leven. Er zijn genoeg knagende situaties, waarin we voelen: ‘Ehm, wat is hier aan de hand?’ De evolutionaire sprong waar we inzitten, raakt ons allemaal op de een of andere manier. Toch zie ik het niet zitten om mezelf vast te zetten in maar één purpose. Want als ik zou zeggen dat het mijn zielsmissie is om te schrijven, dan zou ik er zo tien overslaan. Daarbij is het complete waanzin om te denken dat ik als mens kan overzien wat die ziel van mij nou precies komt doen hier. Het is ook niet de bedoeling dat je het weet, want het leven is een ontdekkingsreis. Een uitdagende trip waarin je stapje voor stapje ontdekt hoe wel en hoe niet. Een reis waarin je altijd ontdekt, leert, ervaart en groeit.

Illusie van afgescheidenheid

Als je door de sluiers van het leven heen kon kijken, dan was er geen bal te leren voor jouw ziel. Dan doorzag je alle lessen en zag je de perfectie in iedere situatie. Misschien denk jij dat het leven makkelijker is als je inzicht hebt in jouw zielsplan. Maar is dat zo? Want hoe kun je dan überhaupt leren? Je leert juist doordat je je afgescheiden voelt van een ander. En door de dualiteit. Je leert door het niet-weten. En het is een prachtige ervaring om je te gaan herinneren. Dus het is maar goed dat die illusie zo enorm krachtig werkt. Want zo kun je lekker gaan graven naar die purpose… die stiekem gewoon in jou zit. Die ligt nooit of te nimmer buiten jou.

 The only way out, is in

Wat is je purpose?

Omdat de vraag me intrigeerde, hierbij een poging om een stukje van mijn purpose op te schrijven. Want alleen al door hierbij stil te staan, weet je dat het leven altijd zin heeft. Zelfs in de donkerste stukken van je leven, ben je aan het leren. Dus doe eens gek en ga er eens voor zitten. Stel jezelf de vraag: wat zou ik toch komen doen hier?

Mijn purpose

… is om te ontdekken wie ik ben, door te ervaren wie ik niet ben.
… is om net zoveel liefde te ontvangen, als ik mag geven.
… is om zware bagage vanuit mijn onderbewustzijn te transformeren.
… is om héél eerlijk te zijn hoe bewustzijnsverandering is en daarover te schrijven.
… is om verbinding in vriendschappen te ervaren.
… is om in iedere situatie altijd de humor te kunnen blijven zien.
… is om mezelf op waarde te schatten, maar om mezelf nooit te serieus te nemen.
… is om me te laten verrassen door wat er allemaal mogelijk is als mens.
… is om te vergeven: mezelf en anderen.
… is om altijd nieuwsgierig te blijven.
… is om spiritualiteit uit een vaag, stoffig hoekje te halen.
… is om ons kind zo goed mogelijk te begeleiden in zijn leven.
… is om een fijne relatie te hebben met mijn man waarin we elkaar vasthouden en loslaten.
… is om te leren hoe ik mijn grenzen kan bewaken. (Huidige stand van zaken = failed again)
… is om écht mezelf te zijn.
… is om te genieten van het leven.
… is om wat ik dan ook doe met een goede intentie te doen, voor mezelf en een ander.
… is om belachelijk veel van mezelf te (leren) houden.
… is om te vertrouwen. Ontzettend veel te vertrouwen.
… is om het hier ietsje bewuster achter te laten dan toe ik hier kwam.
… is ook gewoon om op een relaxte manier geld te verdienen, met leuke mensen en overvloed te ervaren. Want hé, het is niet mijn purpose om naakt in het bos te wonen, zoals mijn man ooit dacht.
… is om nooit dit antwoord zoals hierboven te geven als iemand de vraag nog een keer stelt. Dan zeg ik gewoon: ‘Mijn purpose? Tja, van alles. Heel veel en eigenlijk niks.’

En toen ik hier net mee klaar was, vroeg een vriendin: ‘Wat is dan jouw droom?’ Nog zo’n mooie vraag. Want er mag wel ietsje meer gedroomd worden, toch?