Het idee dat karma bestaat, geeft mensen vaak een goed gevoel. En karma bestaat zeker, maar het werkt misschien anders dan je zou denken of hopen. Karma komt voornamelijk uit het Hindoeïsme en Boeddhisme. Toch zitten er vooral in de Hindoeïstische karma interpretatie wat zaken die evolutionair gezien onmogelijk zijn. We leggen het je uit.

Evolueren gaat altijd vooruit

We nemen als voorbeeld een seriemoordenaar. We gaan ervan uit dat je die niet in je directe kennissenkring hebt, maar dan begrijp je het concept van karma. Een seriemoordenaar heeft vijf vrouwen vermoord. Dat is verschrikkelijk. Nu denk of hoop jij misschien dat die persoon vanuit zijn (of haar) karma in een volgend leven als een zure oorwurm terugkeert. Maar dat is niet zo. De evolutie werkt zo niet. Je gaat niet van een complexe ziel van een mens naar de relatief simpele ziel van een insect. Evolutie gaat namelijk vooruit, niet achteruit. Daarmee praten we het fenomeen seriemoorden niet goed. Don’t get us wrong.

Dag des oordeels

Diezelfde seriemoordenaar gaat op een dag dood. ‘Let karma do her job.’ Deze persoon gaat vast naar de brandende hel, heel dichtbij het vuur. Maar newsflash: er is helemaal geen hel. En de ziel van deze persoon gaat niet weg. Wat je ook doet in je menselijke leven, zodra je sterft, krijg je dezelfde behandeling als Moeder Theresa. Ook is er geen dag des oordeels. En word je niet berecht. Enkel dan door jezelf misschien. Ook deze ziel komt in Heaven’s Bar.

Geen inzicht in zijn of haar zielsplan

Hoe pijnlijk het ook klinkt, de seriemoordenaar doet exact wat deze persoon zou komen doen hier op Aarde. Hij is geen foutje van de schepping. Dat klinkt als mens onbegrijpelijk en afschuwelijk, maar vanuit het standpunt van de ziel is het logisch. Iedere ziel wil leren, ervaren en ontdekken. Als een ziel het concept ‘moord’ wil begrijpen, dan wil hij dat ervaren vanuit alle mogelijke hoeken. Dat staat in het zielsplan. Dus dan ben je waarschijnlijk ooit het slachtoffer geweest, de toeschouwer, de helper, de ouder van een seriemoordenaar, maar dus ook de dader. Het is niet dat we het verdriet van iemand die iets ergs overkomt, niet serieus nemen of iemand willen kwetsen. Of dat we aanmoedigen een ander iets aan te doen. Juist niet. Want als jij iemand iets aandoet, doe je het als het ware jezelf aan.

‘Dear karma, I’ve got a list of people you’ve missed.’ (grapje)

Boetedoening

Het concept van boetedoening is iets dat vooral bestaat in onze mind. We hebben iets fouts gedaan en geloven dat we daar (eeuwig) boetedoening voor moeten doen. Maar dat is niet zo. Misschien heb je wel iets ‘fouts’ gedaan, omdat je wilde leren vergeven. Een continu schuldgevoel geeft jou een lagere frequentie. Maar jezelf of een ander iets oprecht vergeven, zorgt juist voor een stijging. Wij geven als mens vaak een waardeoordeel over iets: dit is goed en dat is fout. Een bloemetje ontvangen voelt goed, een klap in je gezicht niet. En ook al is dat zo voor een mens, voor een ziel is iedere ervaring even kostbaar: het bosje bloemen én de klap. Als je vanuit zielsniveau naar situaties gaat kijken, opent er zich een compleet nieuw perspectief. Alles wat nu tegensputtert, is je ego.

Hoe werkt karma in dit leven?

Goed, alles is dus een ervaring. Die balans wordt als vanzelf wel rechtgezet. Daar mag je op vertrouwen. Er is niemand die jou bestraft en als er al iemand is: dan ben je het dus zelf. Zelfbestraffing is jezelf iets ontnemen. En waarom zou je het jezelf ontnemen om overvloed te ervaren? Dus karma bestaat zeker, maar het is niet zo zwart-wit als het lijkt. Als we je advies mogen geven, zeker ook in combinatie met karma: hou het vooral altijd lekker bij jezelf, in plaats van naar de ander te kijken. 

‘How people act is their karma. How you react is yours.’