Hoe zit dat nou met energie overnemen? Als je iets voelt, dan is de eerste vraag eigenlijk: ‘Is dit wel van mij?’. Het feit dat jij verdrietig bent of buikpijn hebt, wil niet zeggen dat dit van jou is. Je bent namelijk een soort grote spons: de Human Sponge Bob van het Universum. Je absorbeert van alles, van iedereen, op ieder moment. Daarom is beschermen van energieën, eigenlijk een illusie. Je kunt jezelf namelijk niet loskoppelen van alles. Als dat je lukt, zou Einstein een gat in de lucht springen. Het is namelijk nog nooit gelukt om ook maar één atoom of molecuul los te vangen. Alles is een grote soep van energie. Alles is met elkaar verbonden.

Energie overnemen tijdens boodschappen doen

Alles, dus 100% van wat jouw energiesysteem waarneemt, komt binnen. Je kunt niet niet waarnemen. Je zult altijd energie overnemen. Of je je er bewust van bent, is iets anders. Stel: je gaat boodschappen doen. Je loopt door de soep van energieën heen. Sommige dingen pik je echt letterlijk en figuurlijk op. Zo kan het zijn dat je zelf vrolijk de winkel binnen wandelde, maar dat je ergens bij het schap met borrelnootjes je niet meer goed voelde. Hoe kan dat nou? De kans is groot dat je dan de energie van een ander opgepikt hebt. Zit je daar niet op te wachten? Dan is het tijd om aan jezelf te werken. Want hoe minder jij met je meesleept aan bagage, hoe sneller iets van je afglijdt. Want ergens is er een consensus in jou, dat je iets oppakt. Anders gebeurt dat niet.

Jij trekt mij leeg: energie overnemen

Er kunnen mensen in je omgeving zijn, die je het gevoel geven alsof ze jou leegtrekken. En not in a good way. Elke keer als je ze ziet, voel je je daarna onwel. Of heb je het gevoel dat je even op adem moet komen. Ook dit kan alleen maar gebeuren, als jouw ziel daar toestemming voor geeft. Het kan zijn dat je samen nog iets af te handelen hebt uit vorige levens. Die afspraken kun je (laten) ontbinden. Dit is geen foutje en dit hoeft niet meteen gefixt te worden. Want je kunt je ook afvragen: waarom komt dit op mijn pad? Wat spiegelt het jou? Zo kun je het als leermoment gebruiken. Zelfreflectie-time.

Is dit van mij?

Dus nogmaals: is dit wel van mij? Dat is een goede vraag om aan jezelf te stellen als je ergens mee zit. Zeker in je eigen gezin. Als gezin ben je namelijk lekker met elkaar verbonden en dus tril je met elkaar mee. Stel: jij en je partner gaan uit elkaar. En het lijkt je verstandig om je kinderen dat niet te vertellen. Dat klinkt dat rationeel gezien misschien logisch. Maar kinderen hebben zoiets al laaaang opgepikt. Kinderen weten alles. Ze pakken alles op. Alleen zijn ze zich er niet bewust van dat het niet van hen is. En dat kan zich uiten in vervelend gedrag, zorgen maken, of juist sociaal wenselijk gedrag. Maar ook in vage klachten zoals buikpijn. Die buikpijn hoeft geen medische oorzaak te hebben. Het kan ook heel goed de spanning zijn van de ouders die ze letterlijk en figuurlijk met zich meedragen. 

Morfogenetisch veld

Om het nog wat complexer te maken: hetgeen wat je voelt, is dus vaak niet eens van jou. Misschien wel van je partner, kind, collega of persoon die je tegenkwam in de supermarkt. Maar het kan ook zijn dat je meetrilt op een morfogenetisch veld

Zeg, ik heb hier geen zin in

Als jij last hebt van het oppikken van andermans energieën, dan is het ‘enige’ wat je hoeft te doen: werken aan jezelf. Hoe meer dat je aan jezelf werkt, hoe meer je transformeert. Iedereen, elke ziel, heeft veel levens gehad (niet alleen op Aarde) en en draagt een plunjezak van 30 kilo vol met ellende mee. We sleuren die zware zak allemaal met ons mee. Echt. Dus heb compassie voor je medemens en jezelf. Maar hoe meer je uit die plunjezak haalt, hoe lichter het wordt. En daar is dit leven echt geschikt voor. Want ja, jij moet het werk doen. Maar dat kan ook heel snel gaan. Hoe meer je opruimt, hoe lichter je je voelt. Hoe lichter jij je voelt, hoe minder last jij hebt van anderen. Dat zorgt voor verlichting. Of eigenlijk: dat is verlichting. En dan loop jij op wolkjes door de supermarkt, zonder al die energie op te nemen.