As above, so below. En zo is het maar net. Humor is namelijk iets universeels. Echter is humor ook iets persoonlijks. Wat ik grappig vind, vind jij misschien flauw óf hard. Maar wat ik vooral leuk vind, is dat er op een grappige manier met je gecommuniceerd wordt door je cosmic team of het Universum. En dat cosmic team van mij? Daar zit wel een grappenmaker tussen. Dus hebben zielen humor? Ja, natuurlijk. Hoe had jij het anders kunnen hebben?

‘We zijn er weer bij en dat is prima’

Toen ik voor het eerst écht voelde dat mijn cosmic team bij me was, voelde dat héél fijn. En daarna kreeg ik er ook een liedje bij: ‘We zijn er weer bij en dat is prima. Vivaaa Hollandia.’ Wie mij een beetje kent, weet dat ik nagenoeg niets heb met Nederlandse hits en zeker niet in dit genre. Dus ik dacht: wie verzint dit nou? Echter hoe kloppend is de tekst? Toen besefte ik me al meteen: ‘Aha, je hoeft het niet allemaal zo serieus te doen en jezelf al te serieus nemen, is ook geen aanrader.’

Ease on down the road

Toen ik een tijdje terug in mijn drama zat, vond ik het allemaal maar loodzwaar. Dus ik vroeg om iets en kreeg het liedje terug: ‘Ease on down the road’ van The Wizard of Oz. Daar kan ik wel mee uit de voeten. Als bevestiging dat ik dit goed had, vroeg ik nog om iets van Wolter Kroes. En dat kreeg ik 5 minuten later. Dries Roelvink was op tv en ik vroeg: ‘Maar welk nummer heeft hij nou eigenlijk ooit gemaakt?’ Dus mijn man zei: ‘Ja, dat Viva Hollandia.’ Nou, feitelijk gezien klopt dat antwoord helemaal niet. Maar toen kreeg ik het meteen in mijn face. Nu ben ik geen fan van Dries Roelvink, noch van Wolter Kroes en tóch wordt er zo met mij gecommuniceerd.

Veertje op mijn hoofd

Er vallen vaak witte veertjes op mijn pad. Niet voor niks, want dat wordt ook de cover van het Nieuwe Balans Energie boek. Ik was ooit alleen aan het wandelen, vroeg om een leuk teken en was in een goede bui. Ik groette iedereen die ik tegenkwam. Tralalietralala. Toen kwam ik thuis en zei mijn man: ‘Wat heb jij nou weer in je haar?’ Gewoon een witte veer op mijn hoofd. Hoelang heb ik als een halve gare rondgelopen? Ach, en zo zijn er veel van dit soort voorvallen. Zo kreeg ik pas mijn nieuwe auto. En eigenlijk interesseert een auto mij niet zo (dat gezegd hebbende, toch een voorkeur voor Audi), maar wat was ik blij met mijn kenteken met de cijfers 111. Die autodealer moet ook wel gedacht hebben: ‘Die is gek.’ Mocht je denken: waar heb je het over? 111 is een engelengetal. En ook dat is een manier van communiceren met jou. Als je steeds meer van die dubbele cijfers ziet, kan dat een bepaalde synchroniciteit zijn. In lijn met het Universum of het leven zelf. Als je de hele dag naar de klok kijkt, zie je uiteindelijk alles voorbij komen. Zo nuchter ben ik dan ook wel weer.

Humor is universeel en het past bij jou

Veel mensen vinden het idee dat er zielen of een cosmic team bij hen zijn eng en of spannend. Dat is eigenlijk onterecht. Dit zijn jouw onvoorwaardelijke vrienden en er is niemand die het zo goed met jou voor heeft als hen. Ze communiceren met jou op een manier die bij je past. Als ik vastzit, krijg ik te zien hoe Hermelien door de Duivelsstrik valt door rustig te blijven. Daarmee bedoelen ze: ga niet om je heen slaan als Ron of paniekeren. Dan kom je nog verder vast te zitten. Nu ben ik dol op Harry Potter, dus ik weet precies wat ze bedoelen. Maar als jij die film nog nooit gezien hebt, krijg je dat beeld niet. Maar wel iets wat bij jou past. En oh, dat ga je leuk vinden. Het gaat op een veel luchtigere en creatieve manier dan je kan bedenken. Boodschappen zitten in van alles: liedjes, films, teksten op vrachtwagens, in een etalage, wat iemand net tegen jou zegt of in de natuur. Zo had ik van de week nog in mijn hoofd weer eens wat worst case scenario’s op een rijtje gezet, zie ik in ene een Duitse auto staan met het kenteken: GELUL. Oké, is goed. Zij snappen jou als geen ander. Wij hen is een compleet ander verhaal.

Met z’n allen

Vanmorgen werd ik wakker om 5.55 uur en er werd gezongen in mijn hoofd. Niemand minder dan Henny Huisman. Gelukkig niet met Snuitje, maar met ‘Met z’n allen.’ Natuurlijk. Ik moest even door zingen, want ik wist dat er iets in dat liedje zit dat ik moest horen. En ja hoor, daar was ‘ie: ‘Laat de limonade nu maar knallen.’ Voor een ander betekent dat niks. Voor mij enorm veel op dit moment. Ben in een fase beland dat er weer een heel nieuw veld aan mogelijkheden klaarstaat. Maar dat vind ik héél spannend, want onbekend terrein. Ook al is dit de tijd van oneindige mogelijkheden en oneindige groei, dan nóg weet ik niet wat er allemaal gaat gebeuren. Na een gesprekje hierover met Wiljo zei hij: ‘Je bent de champagne in een fles en dat wil eruit. Doe dat op jouw moment.’ Nu is het zo dat we gisteren ook het manuscript naar een uitgever hebben gestuurd en los daarvan is er nóg veel meer beweging. Dus ja, misschien is het de hoogste tijd om de limonade of champagne te laten knallen. Ook voor jou! Cheers.