Nee zeggen. Het is niet mijn specialiteit. Maar wel hard nodig om je grenzen te bewaken. En ik kan ‘t steeds een beetje beter, maar zeker niet altijd rigoureus genoeg. Want: je helpt een ander toch als dat gevraagd wordt? Deze overtuiging zit diep in mijn kern en is, mits gedoseerd gebruikt, niet slecht. Echter mag je je afvragen waarom je geen ‘nee’ zegt als je die wel voelt. Want dat is vaak precies de reden waarom je dus ook over je grenzen gaat.  

Energiemanagement

Al eerder schreef ik een artikel over energiemanagement. De balans tussen waar geef je energie aan en waar krijg je energie van. Een balans die in deze turbulente tijd je hoofdprioriteit mag zijn. Ook daar is het woordje ‘nee’ een essentieel ingrediënt, want je gaat écht kopje onder als je jouw energiemanagement verwaarloost. Met pijn in je nek, schouders, rug, een strakke kaak, een triloog of apathisch op de bank, scrollend door de ellende van de mens. Volledig opgebrand. En geloof me: hier wil je niet belanden. Dus pak een momentje voor jezelf en een A4’tje. Links kolom: dit geeft mij energie. Rechts een kolom: dit kost mij (te veel) energie. Duik er gewoon eens in voor jezelf.

Prioriteiten stellen

Ik werk voor een leuke, grote opdrachtgever waarbij het credo vaak is: én, én, én (on repeat). Hoe ambitieus dat ook klinkt, dit heeft zo zijn grenzen als je dit van jezelf verwacht. Het kan te veel worden en dan ben je verder van huis dan ooit. Het oneindig ‘én-én-én’, mag gerust ‘of-of-of’ worden. Daarvoor moet je keuzes durven maken en prioriteiten stellen. En dus hier komt het toverwoordje weer: NEEN. Een ‘nee’ is ook oké. Het loont de moeite om een lijstje te maken met jouw prioriteiten, zodat je het jezelf makkelijker maakt om nee te zeggen. Maak een top 10 van jouw prioriteiten en leef daarnaar. Als het rommelt in jouw top 3 (bijvoorbeeld in je gezin of gezondheid), dan is dat niet het moment om nog vrijwilligersprojecten erbij te doen of vage bekenden te helpen. Stel dus prioriteiten.

Het begint in jezelf

Ik zou willen dat ik een andere boodschap had, maar de rust vinden en het ‘nee’ zeggen: het begint altijd in jezelf. Iedere keer weer. Het ligt niet aan de ander. Het komt niet vanzelf goed als jij harder gaat werken. Het begint IN jou. Daar mag jij je rust vinden. Hoe? Dat werkt voor iedereen anders. Maar het gaat erom dat je in het moment blijft. Dat je rustig ademhaalt. En dat je dus uit je hoofd komt. Voor mij werkt het om een stukje te lopen, te schrijven, muziek te luisteren of te mediteren. En in ieder geval overzicht te hebben over mijn werk. Ik sta ook regelmatig stil bij de vraag: ‘Wat heb ik nu nodig?’ Al weken is het antwoord op die vraag: doe rustig aan. Dag voor dag. 1 voor 1. In de toekomst heb ik niks te zoeken. Iedere keer als ik met mijn gedachten naar de toekomst ga, ervaar ik stress. Dus blijf bij vandaag. Blijf bij jezelf.

Nee voor de verkeerde mensen

Als je te veel over je grenzen laat gaan en te weinig ‘nee’ zegt, ga je uiteindelijk ‘nee’ zeggen tegen de mensen van wie jij het meest houdt. Zoals je partner, kids of beste vrienden. En dus tegen jezelf. Jij krijgt die energetische ‘nee’, als je overal ‘ja’ op zegt. Dus voeg ‘m toe aan je vocabulaire. Dat een ‘nee’ oké is, bleek door een praktijksituatie. Afgelopen weekend zou ik naar een ADE feestje gaan met twee lieverds. Maar ik voelde daar mega weerstand bij. Ik heb een aantal grote projecten lopen en daar heb ik nu mijn energie voor nodig. Daar kies ik bewust voor. Met buikpijn gaf ik dit aan, dat ik het niet zag zitten om daar tussen die verklede, onbekende party people te zijn en al het gedoe eromheen. Wat blijkt? Zij zaten er net zo in. Tickets verkocht en nu werd het een avondje chillen met zijn drietjes. JOMO: the joy of missing out. Zo zie je maar, hoe nee zeggen bevrijdend kan zijn.

Resumé voor de nee:

  1. Wees je bewust van je energiemanagement
  2. Stel prioriteiten
  3. Zorg dat je opgeladen blijft (goede voeding, slaap, ontspanning, beweging, lachen)
  4. Zeg ‘nee’
  5. Breath in, breath out. Weet dat het niet haalbaar is, om altijd in balans te zijn. Dat is geen enkel mens. Maar het is wel fijn als je snel terugveert naar je balanspunt.

En dan nog deze nee…

Het is je vast niet ontgaan wat er aan de hand is in Israël en de Gazastrook: mensonterend. Ik weet niet wat wijsheid is of helpend. Maar ik weet wel dat ik zeker geen partij ga kiezen. Ik ben niet voor of tegen iemand, maar ik zeg wel pertinent ‘nee’ tegen oorlog. Ik zeg nee tegen genocide. En een nee tegen het doden van mensen überhaupt. Ik zeg nee tegen het opzetten van mensen tegen elkaar. Wat ik kan doen, doe ik en dat is: doorvoelen wat het met je doet en je eigen innerlijke conflicten aangaan. En dus die goeie, ouwe ‘nee’ uit de kast trekken. Want in sommige gevallen is het allemaal niet zo complex, maar een duidelijke nee. Nee, dit is niet oké.